Banana Mania

เอาล่ะ...

และแล้วตำนาน ก็เดินมาถึงบทที่ หนึ่งร้อย

หนึ่งปี ที่เริ่มเขียน Exteen อย่างจริงจัง

(จริงๆ เริ่มเปิดบล็อกเมื่อ 20 มกรา แต่ตอนนั้นยังเขียนสลับกับ Diary Hub อยู่ เนื่องจากว่าตอนนั้นเพื่อนๆ ในไดฮับยังเยอะอยู่)

แต่ ก็ต้องย้ายมาเขียน Exteen อย่างเต็มตัว เมื่อวันที่ 28 มีนาคม

เนื่องจาก ไดฮับ ได้พื้นที่เต็มซะแล้ว

จริงๆ ผมสามารถ ลบเอนทรีของไดฮับไป เพ่อเขียนใหม่ก็ได้ ทีนี้ผมก็จะใช้ได้ฮับได้เรื่อยๆ

แต่ ผมไม่อยาก ลบ

ไม่อยากลบ เหตุการณ์ ที่ผมได้บันทึกมันไว้แล้ว

http://tuesbass.exteen.com/20050325/101-fact

เอนทรีนี้คือ เอนทรีสุดท้ายของไดฮับ และผมก็อัพมันลงสองที่ เสมือนเป็นการเชื่อมต่อระหว่างโลกของ ไดฮับ และโลกของ exteen

ช่วงเวลาที่อยู่ไดฮับ เป็นช่วงเวลาที่ ผมกำลัง ทำความรู้จักกับสิ่งแปลกใหม่ ทำความรู้จักกับการเขียนอะไร ให้คนอ่านแล้วไม่เบื่อ (แต่คาดว่าคงไม่เป็นผล เพราะอินี่เขียนไรก็น่าเบื่อไปหมด) ทำความรู้จักกับการนำเสนอ แล้วมาใช้อย่างเต็มที่กับ exteen

ตอนอยู่ไดฮับ มีบางสัปดาห์ ที่ผมอัพมันทุกวัน เพราะว่าอยากให้พื้นที่ในปฏิทิน มันเต็มๆ ให้มันเป็นสีเดียวกันทั้งแถบ ส่วนใครจะคอมเมนท์มั่งก็ไม่สน

แต่พออยู่ exteen ข้อดีที่สุดของเอ็กซ์ทีนที่ผมชอบก็คือ มันไม่ต้องคลิกที่ปฏิทิน!

ผม จะอัพเมื่อไหร่ ก็ได้ วันละกี่ครั้ง ครั้งละกี่วันก็ได้

http://tuesbass.exteen.com/20050328/entry

นี่คือ entry ที่เริ่มมาอัพที่ exteen อย่างจริงจัง

แรกๆ ผมก็ยังคงไม่สนใจเช่นเคย ว่า ใครจะคอมเมนท์เท่าไหร่ก็ช่าง แต่หลังๆ มานี่ ผมพบว่า exteen นี่ไม่ค่อยมีแบบว่า "มาเม้น เม้นกลับนะคะ" (จริงๆ ก็มีแหละ แต่ผมไม่ค่อยเจอ) ผมแอบรู้สึกว่า คอมเมนท์ของ exteen สนุกกว่า ไดฮับ คนที่มาคอมเมนท์แต่ละคนก็ เหมือนกับ จะมีมุมมองเป็นของตัวเอง ไม่ใช่ถั่วๆ (อ้อ มีถั่วบ้าง บางคน แต่ไม่ใช่สมาชิกของเอ็กซ์ทีน แน่ๆ เพราะว่าไม่ลงชื่อบล็อกของตัวเอง)

ผมมองเห็น มองเห็นคอมเมนท์แต่ละเอนทรีของผม เยอะขึ้นๆ

จาก 2-3 คอมเมนท์ เริ่มกลายเป็น 6-7 กลายเป็น 8-9 บางเอนทรี่ก็ปาเข้าไป 20-30กว่าๆ ทำได้ไงก็ไม่รู้

แต่นั่นไม่สำคัญ

ไม่จำเป็นต้องคอมเมนท์กัน 50-80 คอมเมนท์แบบท่านซานิ แต่ขอให้ ทุกๆ คอมเมนท์ เป็นคอมเมนท์ที่ผม อ่านแล้วชอบใจ อ่านแล้ว รู้สึก สนุกสนาน รู้สึก ได้เห็นมุมมองของผู้มีพระคุณที่มาคอมเมนท์ให้ หรือแม้กระทั่ง น้อมยอมรับคำติเตียนของผู้ที่มาคอมเมนท์ เพื่อนำไปปรับปรุงให้เกิดประโยชน์

แต่ กุเกลียด อีพวกตัวโคจร ที่มาคอมเมนท์งี่เง่าส้นตีนไร้สาระ ถึงมึงจะไม่ลงข้อมูลของตัวเอง แต่ไอพีมึงโชว์หรางี้ อย่านึกนะเว้ยว่ากูจะทำไรมึงไม่ได้ อย่าให้กูเส้นขาดผึงละกัน

.

.

เอาล่ะ นี่คงเป็น บทสุดท้ายของบล็อกที่ชื่อ tuesbass.exteen (อ่านว่า ติวเบสครับ แต่ที่ผมสะกดติวว่า tues เพราะผมเกิดวันอังคารครับ จริงๆ ก็คือtue เติม s น่ะแหละ) จริงๆ นี่แอบจบได้สวยนะ เพราะมันดันครบ 100 เอนทรี่ใน 1 ปีพอดี หลังจากนี้ไป บล็อกนี้ จะกลายเป็นบล็อกนิ่งๆ ไม่มีการขยับเขยื้อนใดๆ แล้วนะครับ

ขอบคุณ ผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน...

.

.

.

ลาก่อน ทุกคน

.

.

.

.

แล้วเจอกันที่ http://prince-ame.exteen.com/