วันที่ผมเกือบตาย - -"

posted on 05 Sep 2005 03:15 by tuesbass  in Life

วันนี้ (4 ก.ย.) เหนื่อย!

เพราะอะไร?

จะเล่าให้ฟัง

เรื่องอยู่ที่ ลาล่า(อีกแล้ว) แต่คราวนี้ไม่ใช่ฝัน เพราะมันเป็น "เรื่องจริง!!!!"

ลาล่าได้รับโทรศัพท์จาก พี่อัยพี่ผมๆๆๆ

สองคนนี้ คุยกันเป็นเจเนอรอลลี่ ผมก็ไม่เอะใจอะไร

ต่อมา สภาวะเริ่มตึงเครียด บรรยากาศเริ่มมาคุ แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร เพราะรู้อยู่ว่าเรื่องอะไร

หลังๆ ผมสังเกตเห็นว่าเพื่อนผมคนนี้เริ่มนั่งไม่ติดพื้น เริ่มเดินไปมาในขณะที่พวกเรากำลังประชุมงานกันอยู่

อา รู้สึกเป็นห่วงตะหงิดๆ ยังไงๆ ก็ไม่รู้ ทั้งคู่เลย

คนนึงก็เพื่อนผม คนนึงก็พี่ผม

พอไปซักพัก ลาล่าก็เรียกผมไปที่ที่โนผู้คน แล้วยื่นโทรศัพท์ให้ผม

พี่อัยร้องให้อ้ะ

ลาล่าเครียดอ้ะ

ติวคิดหัวแตกอ่ะ เจ๊ดม่อน ทำไงดีวะ

ผมคิดหาวิธีช่วยทั้งลาล่าและพี่อัยสารพัดวิธี แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ไปในทางที่ดีขึ้น

(จริงๆ ผมจะปั้นลาล่าเป็นพระเอก แต่พูดได้ซักพักดันส่งมือถือให้ผมซะงั้น ด๋อยลี่)

ผมก็เลยต้องลงไปคุยกับพี่อัยของผมด้วยตัวเอง ด้วยสารพัดวิธีโดยการบีบคั้นจากความรู้สึก

ก็ไม่ได้ดีขึ้น

เลยใช้วิธีสุดท้ายที่เคยใช้กะจิน(เพื่อนผมๆ) คือ ให้ไปพักผ่อน

ก็คงไปพักแล้วละมั้ง เลยวางสายไป

ก็เลยย้ายที่ไป คุยงานๆๆๆ

จากนั้นไม่ถึง 20 นาที

มีโทรศัพท์วิ่งมา

"ครับพี่ไอ"

"...ฆ่าตัวตาย!!!!"

"หา!!!"

"...จะฆ่าตัวตายยยย!!!!"

"ใจเย็นๆ พี่ บรบรบรบรบรบรแบล่บๆๆ" ผมพูดไปรัวๆ เท่าที่ใจจะนึกได้

"ม่ายช่าย ... ... ... เค้าจะฆ่าตัวตาย" (ที่...ไว้นี่ ไม่ใช่เซนเซอร์นะครับ แต่ฟังไม่ออกจริงๆ"

"เฮ่ย"

"ทำไงดีT^T!"

"นั่นดิ ทำไงดี...เฮ๊ยยยยย ชิบหายแล้วววว"

จากนั้นสติผมก็หลุดกระจุยไป

ความจำเริ่มเลือนลาง

ไม่รู้ตะคอกอะไรใส่ใครไปมั่ง

จำได้ลางๆ ก็คาดคั้นถึงเหตุผลของ บานที่ดันแนะนำให้เรื่องถึงตำรวจ

ความจำกลับคืนมาอีกที ก็ตอนที่พี่ไอวางหูไปแล้ว

พี่เซฟ และ พี่นี ก็จะออกเดินทาง รวมถึง พี่ปุ๊ก และ พี่เป๋า

ผม ลาล่า พี่เซฟ พี่เป๋า พี่ปุ๊ก ขึ้นแท็กซี่คันเดียวกัน ส่วน พี่นี และ ศรี แยกไป

บรรยากาศมาคุมีตลอดระหว่างการนั่งแท็กซี่ไปบ้านพี่เซฟเพื่อนทำงาน

และแล้ว โทรศัพท์มรณะก็ดังขึ้น

"ฮือ~~~~~ อ๊า~~~~~อย่าพึ่งทำอะไรน๊า~~~~~ฮือๆๆๆ ..................... ติว อึ้กๆ"

เฮ่ย ไรวะ ผมคิดในใจ

(อ้อ พี่ไออยู่ราชบุรีครับ ส่วนแฟนเค้าอยู่กรุงเทพ)

ยังฟังไม่รุ้เรื่อง ผมยื่นโทรศัพท์ไปให้ลาล่า ในขณะที่ผมเปลี่ยนมาคิดหาวิธีดีก่า

จากนั้นพี่ไอได้ให้ที่อยู่แฟนเค้ามา เพื่อที่จะได้ให้ทางเจ้าหน้าที่ไปดูพี่เค้า

จากนั้นก็วางไป

ผมพยายามโทรไปที่ 191 2 ครั้ง แต่ก็ไร้ผล

แล้วซักพักเสียงเพลง Kasou ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ติววววว.....ไปแล้ว"

อะไรไปแล้ววะ!

"......มือไปแล้ว ข้อมือ...."

"ห๊ะ!"

อีกแล้ว ผมต้องใช้วิชาจับใจความจากการอนุมานโดยหลักภาษา วิชา ท.605 (รึเปล่าวะ ลืมไปแล้ว)

ได้ใจความว่า แฟนพี่ไอกรีดข้อมือไปแล้ว เรียกรถพยาบาลที

ชิบหายแล้ววว

คิดสิๆๆๆ โรงพยาบางอะไรที่อยู่ใกล้แถวๆซอยเสนา คิดๆๆๆๆๆๆๆ

ไรว้า~~~~~~~~~~~~~~~คิดไม่ออก เอาวะ เอาโรงบาลภูมิพลเนี่ยแหละ ไกลหน่อย แต่อยู่ถนนเดียวกัน

(จริงๆ โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดคือโรงพยาบาลเมโยครับ - -" แต่ชั่วโมงนั้นติวด๋อยจริงๆ)

นึกเบอโรงพยาบาลไม่ออก เลยต้องติดต่อไปที่ บั๊ก1113

บั๊กบริการดีมากครับ นอกจากบอกเบอร์แล้ว ยังบริการโอนสายให้ด้วยเลยอีกต่างหาก

ไปถึง โรงพยาบาลภูมิพลแล้ว แจ้งเรื่องมีคนพยายามจะฆ่าตัวตาย

ทางโรงพยาบางรับเรื่องครับ แล้วจัดการให้ทันที่

โอ้ว เยี่ยมคร๊าบบบบ

วางใจไปเปราะนึง พี่ไอยังคงติดต่อมาเป็นระยะๆ

จากนั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

ตู๊ดๆๆๆๆ

"ครับ!" (จริงๆ น่าจะพูดว่า "แอลครับ" เพราะติดต่อเชื่อมกันยังกะกองสืบสวน)

"นี่ศูนย์นเรนทรนะครับ เรื่องที่แจ้ง บลาๆๆๆ"

เฮ่ย! ศูนย์นเรนทร มาเองเลยเรอะ

น...นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กแล้วนะ

เย็ดม่อน ต่อๆไปจะมีพวกหนังสือพิมพ์ สำนักข่าว ดาวเทียม อะไรนี้ไปบ้านแฟน(เก่า)พี่ไอรึเปล่าเนี่ย

พอลงจากแท็กซี่ แล้ว พี่ไอก็โทรมา

"เค้าบอกว่า ไม่เป็นไร"

อา..ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว

"แค่ขู่"

"หา!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

"อึ้ม แค่ขู่"

"ชิบหายแล้วววววววว"

เพื่อนผมรอบข้างตกใจกันถ้วนหน้า นึกว่าเหตุการณ์จะแย่ลง (มันก็แย่ลงจริงๆอ่ะแหละ แต่คนละแนว)

"ขู่~~~~งั้นเรอะ"

และแล้ว เสียงเพื่อนๆ ทุกคนก็บ่นกันขรม โอ้วจ๊อด

ผมเลยบอกไปว่า

"ช้าไปแล้วละพี่ ตอนนี้ทุกศูนย์กำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านแฟนพี่แล้วละ"

แล้ววันนี้ก้เคลียร์ด้วยดี

แอบสงสารเพื่อนฝูงนิดๆ แต่ก็ เอาน่า ชีวิตยังมีหวัง

เรื่องราวบันทึกเหตุการณ์ ดูได้ที่นี่

http://toilets.exteen.com/20050905/l

สรุป วันนี้ ติว เหนื่อยแทบใจขาดดิ้น

จะอ้วกไปก็หลายครั้ง

จะร้องให้ไปก็หลายที

และ เพื่อนๆ บางส่วนก็คงรู้ (เพราะมีบางคนติวบอกไปแล้ว) ว่า

"ถ้าติวอยู่ในสภาวะตึงเครียดนานๆ จะส่งผลให้ติวปัญญาอ่อนตามช่วงเวลานั้น"

เพราะงั้นก้อทำจัยกานนิ๊นนึงนะก๊า เอ๋อเอิ๊ก

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

อ่านมาเครียดตั้งนาน มาขำ ก็ ตอนสุดท้ายนี่แหละ

เครียดนานๆ ปัญญาอ่อนตามช่วงเวลานั้น

-_-'

#1 By fuxsuxlux on 2005-09-05 03:29

อืม..

ช้าไปแล้วละพี่
ตอนนี้ทุกศูนย์กำลังมุ่งหน้าไปยังบ้านแฟนพี่แล้ว

ประโยคนี่ฮาใช้ได้เลยค่ะ
5555+

#2 By d ii z e m b e r* on 2005-09-05 04:29

แต่เราก็ผ่านพ้นมันมากันได้เนาะ

เมื่อคืนหลับสนิทมากมายเลยล่ะ
(เพราะเหนื่อย)

#3 By Ai`♪ on 2005-09-05 10:20

เย็นไว้โยม................

ซะงั้น!!

#5 By RinsChan on 2005-09-05 13:01

รัยฟร่ะ = ="lllll

ลุ้นแทบตาย ........


แม่_ .... เจ้ดโด้ ..... แค่ ขู่ !!!

#6 By 冬木 on 2005-09-05 13:26


เลข 4 ในฝันของติว คือ 4 กันยา ?

( สมองน้อย )

#7 By เป๋า&ล่า on 2005-09-05 14:10

อ่านตอนแรกนี่มู๋ตกใจหมดเลยอ่ะ
แต่ก็ดีแล้วฮะ- --"..... ที่จบลงได้ด้วยดี(?)

#8 By มู๋น้อยYume on 2005-09-05 18:02

ยินดีด้วยกับทุกฝ่ายที่ผ่านพ้นมาได้ด้วยดีครับ ^.^

#9 By Razhluk on 2005-09-05 18:27

อ่านแล้วตกใจสุดๆเลยเหวยติว -0-"

#10 By Ki on 2005-09-05 19:32

อาติ๋ว =_= รุ้มะ ในทอปิกที่ แกเขียนมาอ่ะ
มีคนๆนึงชื่อเหมือนแม่เค้าด้วย

ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปายแระบลาๆๆ
เออ ฉันจะบอกว่า

ฉันแอด เทอ ใน F แล้วนะ
อ่านแล้วลุ้นตามมากเลยอ้ะ พี่ติว
เหนื่อยแทนเลยค่ะ
= ='' why i was laughing while i read the story???

Tue's action movie. Now showing!!~

#14 By nach (64.19.115.150) on 2005-09-05 21:52

เชี่ยยยยย

กุลุ้นเเทบตายยยย

สาดดดดดดดด

ปล. เมิงเขียนเหตุการณ์ระทึกมาก

เเนะนำหัยไป(เเต่งนิยายได้เลยเเนวนี้นะ )

ปล. ขอเเสดงความยินดีที่เจ้าตัวไม่ได้คิดทำอะไรวู้วาม ชีวิตมีค่าเนอะ....


สู้สู้ สู้ตาย

#15 By Swordman แห่ง Iris (203.209.127.199) on 2005-09-06 00:14

ชิบหายแล้ว!!!
ขำประโยคนี้ ไร้เหตุผล กร๊าซซซซซซซซว!!!
โหย ลุ้นตั้งนาน จบด้วยดีก้อดีและ

#17 By ลิงนัธ[[MyaimE]] on 2005-09-07 21:46

แง่มๆๆมาเม้นอีกรอบ หุหุ
อาติว เราอัฟบล็อกละ
เค้าเรียกว่า เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด เครียดจนประสาทแทบแด๊กซ์ เหอเหอ

คิดในมุมกลับก็คือว่า ดีแล้วที่แค่ขู่ เพราะเค้าไม่ได้ทำจริงๆก็เท่ากับชีวิตยังปลอดภัยดีอยู่
ส่วนไอ้การแจ้งความผิดพลาดนั้นก็....อ่า คิดในแง่ดีไว้ว่า กันไว้ดีกว่าแก้ ละกัน แบบว่าถ้าสมมติกรีดจริงๆแล้วไม่ได้เรียกรถพยาบาล ก็แย่เลยใช่มะ ก็คือตายแน่อ่ะ

แต่คนนั้นถ้าเค้าทำแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ดีนะ หวังว่าหนนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายล่ะ เพราะว่าทำให้คนอื่นเครียดไปตามๆกันทั้งติวและพี่ของติว รวมทั้งเพื่อนๆด้วย
ไม่งั้นถ้าไม่เลิกทำ อาจจะกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะ...อีกหน่อยไม่มีใครเชื่ออีก

ป.ล. น้องอาเหมะก็เอ๋อด๋อยอยู่เป็นประจำอยู่แล้วมิใช่หรือเคอะ กร๊าก ล้อเล่นน่ะล้อเล่น โอ๋ๆๆ

#20 By Valentino on 2005-09-12 13:29

เราอัฟอีกแล้วล่ะ พี่ติ๊ว ติว

อัฟก่อนสอบ หุหึ