Banana Mania

มือ

ถ้าถามว่าอวัยวะชิ้นใหนของผมที่ผมให้ความสำคัญกับมันที่สุด

คำตอบคือ มือ

ผมถือว่า มือ คือชีวิตของผม มีค่าเทียบเท่าสมองและหัวใจ

เสียตา ผมยังไม่เสียใจเท่าเสียมือ

เพราะอะไร ทุกท่านคงรู้กันดี

และแน่นอน ถึงผมจะหูหนวก ผมก็ยังอยู่ได้เพราะมีมือ

แม้ผมจะไม่ได้ยิน แต่ผมก็สามารถกำหนดโน้ตจากจินตนาการได้ (แบบเบโธเฟ่น)

บรรเลงให้คนอื่นได้ฟัง เป็นความสุขที่ได้เล่น

แต่ ถ้าวันใด ผมยังมีหูตาครบ แต่เสียมือไป

วันนั้นผมคงจะขาดใจตาย

ถึงอะไรของผมจะขาดไป แต่ผมยังมีมืออยู่ ผมก็คงไม่อายใคร

ดังนั้น มือ คือชีวิตของผม

ใครทำให้มือผมเสียไป เท่ากับว่าคนคนนั้น ได้ฆ่าผมทางอ้อม

ผมจะไปเอาชีวิตมันก่อน จากนั้นผมค่อยจบชีวิตตัวเองลง

จะพูดว่า มือผมดุจดังหัวใจ ก็ไม่ผิดนัก

เพราะชีพจรผมเต้นตามมือคู่นี้

มือคู่นี้ สามารถสร้างจังหวะชีพจรแปลกๆ ให้มันเต้นได้มากกว่าแต่ ตุบตับ ตุบตับ สองจังหวะ

มือคู่นี้ สร้างชีพจรได้เป็นร้อยๆ จังหวะ (ผมไม่ได้โฆษณาให้กับวงชีพจรนะ)

บางจังหวะ ก็สนุกสนาน เร้าใจ

บางจังหวะ ก็รันทด เศร้าสร้อย

บางจังหวะ ก็ โหดร้าย ซาดิสม์ ปะปนกันไป

จะเห็นว่า บ่อยครั้ง ที่ผมชอบเอาเรื่องดนตรี มาปะปนกับชีวิตประจำวัน

ก้อดนตรีมันคือชีวิตของผมนี่นา ทุกๆ วันของผม ล้วนเป็นดนตรี

การเคลื่อนไหวของผมในแต่ละวัน คือจังหวะ

การพูดในแต่ละคำ หรือรู้สึกแต่ละอารมณ์ คือท่วงทำนอง

และการพบปะผู้คนแต่ละคน คือการเรียบเรียงเสียงประสาน

ถ้าดนตรีประกอบด้วย สามสิ่งนี้

ก็พูดได้เต็มปากเลยว่าชีวิตผมคือดนตรี

กลับมาเรื่องมือต่อ

ผมไม่เถียง ว่าทุกๆ คน ย่อมรักมือของตนเอง

ผมไม่เถียง ว่ามือคือสิ่งสำคัญของทุกๆ คน ไม่ใช่ผมคนเดียว

แต่ ชีวิตมันไม่แน่นอน ถ้าท่านเสียมือที่ท่านใช้จิ้มคีย์บอร์ดกับคลิกเมาส์ได้ทุกวันไปน่ะ จะรู้สึกยังไง

ใช่

100 ละ 100 ต้องรู้สึก เสียใจ และ เสียดาย

แต่ แค่มืออ่ะ หยไป ชีวิตก็ไม่ได้จบซะหน่อย

ท่านยังหาอะไรอย่างอื่นขึ้นมาทดแทนได้

แต่ผม

จริงอยู่ ผมอาจจะไปใช้เท้าดีดเบสก็ได้

แต่ มันก็ อยู่ที่ความรู้สึกอ่ะ

ความรู้สึกของผมมันไม่เหมือนเดิมแล้ว

ผมเสียมือไป

ผมเล่นดนตรีไม่ได้

เมื่อผมได้ยินเสียงดนตรี ร่างกายของผมก็จะขยับไปโดยที่ไม่ได้สั่ง
(หลายคนจะเห็น เวลาอยู่ว่างๆ ผมจะชอบทำท่าตีกลอง)

สมองผมก็จะเกิดความอยาก เหมือนเป็นสารยาเสพติด

อยากเล่น!!!

แต่ ณ ขนะนั้น ผมไม่มีมือเล่น

ผมจะรู้สึกยังไง

ลงแดง

รากเลือด

ครั่นเนื้อครั่นตัว ตาขวาง น้ำลายฟูมปาก ไข้ขึ้น หูตก ขนร่วง

ถึงไม่มีอาการเหล่านั้นก็เทียบเคียงละ

แต่เราจะไปปิดหูเรา ก็ไม่ได้เหมือนปิตตา

เท่ากับว่า ผมต้องได้ยินเสียงเพลง ทุกวัน

เกิดอาการทุกวัน

ทรมานทุกวัน

ถ้าผมต้องทนทรมานอย่างงี้ ผมตายดีกว่า

ใครจะว่าผมยังไงก็ช่าง

แต่มือคู่นี้ เปรียบเสมือนหัวใจดวงที่สองของผม

ถ้าหัวใจหยุดเต้น แล้วตาย ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ดังนั้น

ถ้าผู้หญิงคนใดจับมือผม ก็เท่ากับว่าผู้หญิงคนนั้นได้จับหัวใจผมไว้แล้ว

(อูยยยยย เสี่ยวตอนจบ)

ป.ล. ใครจำได้ว่ารูปทั้ง 5 นี่ จากงานใดบ้าง รับรางวัลพิเศษจากติวเบส ใครแอบถามเฉลยแล้วเอามาตอบไม่ได้รางวัลนะ